Města a obce online - Hostinné

De Geschiedenis van de stad

De stad Hostinné bevindt zich ongeveer 18 km ten westen van de stad Trutnov. Boven de directe omgeving, steken de schilderachtige uitlopers van het Reuzengebergte uit. Het ligt aan de samenloop van de rivieren Labe en Čistá, 350 m boven de zeespiegel. Momenteel heeft de stad 5 000 inwoners.

Hostinné behoort tot de oudste steden, gelegen aan de voet van het Reuzengebergte, de hoogste bergen van Tsjechië. De stad werd tijdens de regering van de koning Přemysl Otakar II opgericht, als gevolg van de kolonisatie van de bovenstroom van de rivier Labe. Een bewijs hiervan is de ovale stadsrand, waarbinnen een regelmatig vierkant stadsplein is afgebakend, waar in de west- en oosthoeken, twee parallelle straten uitlopen. Deze manier van stadsbouw is juist typisch, voor de periode onder het bewind van deze Tsjechische regent. Oorspronkelijk werd de stad versterkt door een houten palissade en later door een stenen vestingmuur van het Silezische type, met een gracht. De vestingmuur werd onderbroken door twee hoofdpoorten en twee uitlopende portalen, waarvan het middeleeuws aangezicht bewaard is gebleven. De oprichtingsakte is niet bewaard gebleven. De eerste schriftelijke vermelding dateert echter al uit de tijd rond het jaar 1270. Het gaat hierbij om een notitie in het conceptenboek van de Koninklijke documenten, met betrekking tot het geschil betreffende de inwijding van de stadskerk. De eerste eigenaren van de stad waren de Tsjechische koningen. In het jaar 1316 werd de stad, door de koning Jan van Luxemburg, als onderpand gegeven aan Put van Turgo, die later ook de eigenaar werd. In de periode van de Hussietenoorlogen werd de stad beheerst door de Krusinen van Lichtenburg, die aan de kant van de keizer Sigismund stonden. Om die reden heeft de Hussietenleider Jan Žižka de stad, op een vastenzondag in het jaar 1424, belegerd en geprobeerd te veroveren. De stad werd echter na vele aanvallen niet veroverd en Žižka trok zich terug.  De grootste bloeiperiode maakte de stad door, tijdens de regering van de Heren van Wallenstein, in de jaren 1521 - 1634. Met name na de brand in het jaar 1610, toen nagenoeg de hele stad door vlammen vernield werd. In die tijd werd de uitstekende bouwmeester van Italiaanse afkomst, Carlo Valmadi uitgenodigd, die persoonlijk de renaissance herbouwing van alle belangrijke gebouwen in de stad leidde. De geschiedenis van de stad gingen ook de klinkende geslachtsnamen, zoals  Lamboya, Kinst en Slikov in en het laatste geslacht, welke het heerschap Hostinné in zijn bezit had, was het Tsjechische geslacht van Deym uit Sřítěž.

De historische kern van de stad biedt, ondanks de vele branden en overstromingen, waardoor het in het verleden geteisterd werd, een hele reeks van interessante aanblikken. Het kostbaarste monument is de proosdijse kathedraal van de Heilige Drie-eenheid, met de 53 m hoge toren. De kerk werd opgericht in de voeggotische stijl, rond het jaar 1270. In het jaar 1539 werd deze na een brand laatgotisch herbouwd. Verdere renovatie aanpassingen aan het gebouw werden verricht in het jaar 1552, waarbij de pastorie, de sacristie en de toren werden verbouwd en in het jaar 1572 werd een verbouwing van het hoofdschip uitgevoerd. Verdere reparaties aan de kerk voerde Fr. Schmoranz uit, in het jaar 1877. Behalve de overige interessante details van het interieur, zijn er in de doopkapel zeldzame grafstenen bewaard gebleven van leden van het Wallenstein geslacht. Het terrein van de kerk is toegankelijk door een barokke poort uit de periode rond het jaar 1750. In de buurt van de kerk bevindt zich een gebouw van het dekenschap, waarvan de vorm dateert uit het jaar 1578.
 Het centrum van de stad vormt het vierkante stadsplein, dat omringd wordt door burgerlijke huizen met arcades uit de 16e – 18e eeuw. Aan de westelijke kant is het gebouw van het Renaissance stadhuis geplaatst. Oorspronkelijk was dit een laatgotisch gebouw uit het jaar 1525, wat in het jaar 1591 verbouwd is in renaissance stijl. De hoogste verdieping van de toren is bewerkt in barokstijl. In het jaar 1779 is er een klok op de toren geïnstalleerd en de voorzijde werd later nog met het stadsembleem versierd. In de hoeken van de toren staan twee reuzen afgebeeld, gekleed in Romeins harnas. In het midden van het stadsplein bevindt zich de Mariaanse zuil, in vroegbarok stijl gebouwd in opdracht van Sibyll Lamboyo van Bemelberg, ter bescherming van de stad, tegen pestbesmetting. Aan de bovenkant is de zuil versierd met beelden van zes heiligen en de vergulde emblemen van het Lamboyo geslacht.

In de oostelijke buitenwijk bevindt zich het terrein van het voormalig Franciscaans klooster met een kerk in barokstijl, gewijd aan de Onbevlekte ontvangenis van de Maagd Maria. Het is een uniek gebouw, met twee kerkschepen, dat op zich een Centraal Europese zeldzaamheid voorstelt. Momenteel  is er, op het terrein van het klooster,  een galerij van antieke kunst geplaatst met een unieke verzameling kopieën van antieke beelden. Aan de invloed van de Franciscanen op de stad, wordt ook het jaarlijkse feest, Porciunkule genaamd, gekoppeld, dat het hoogtepunt betekent van het culturele zomerleven.

De stad Hostinné staat bekend om zijn jarenlange traditie van de papierproductie. De eerste papierfabriek is opgericht door de gebroeders Kiesling in het jaar 1835, in het gebouw van het oorspronkelijke kasteel. Drie jaar later werd deze door aankoop verkregen, door de papierfabrikant František Lorenz, die zich verbond met de opkomende nieuwe experts op het gebied van papierproductie, Julius Eichman en Gustav Lorenz. Samen schiepen zij een modern, bloeiend bedrijf.
Later werd Julius Eichman zelfstandig en richtte een eigen papierfabriek op, in het onderste gedeelte van de stad, die later de basis vormde voor de opbouw van het huidige moderne bedrijf Krkonošské papírny a.s.
Van grote betekenis voor de ontwikkeling van de industrie in de stad, was de inbedrijfstelling van de spoorweg tussen Velký Osek  en Trutnov, gebouwd in de jaren 1869 – 1871 en leidend door Hostinné. In het jaar 1872 werd de gasfabriek opgericht en de stoommachine brouwerij, in het jaar 1882 de zetmeelfabriek, in het jaar 1884 de machinefabriek en ijzergieterij. In het jaar 1893 werd de wasserette voor zijde opgericht en in het jaar 1894 de mechanische weverij. Momenteel is er in de stad en haar omgeving vooral de papier-, textiel-  en houtverwerkingsindustrie ontwikkeld.

Het huidige Hostinné is een stad, waarin studies, gewijd aan de vernieuwing van de historische zone en vernieuwing van de hele infrastructuur, gerealiseerd worden. De stad en haar gunstige ligging scheppen goede voorwaardes voor recreatie, zomer- en wintersport. De hellingen van de uitlopers van het Reuzengebergte bieden ideale voorwaardes voor fiets- en wandeltochten met een prachtig uitzicht op de hoogste toppen van het Reuzengebergte.

Culturele monumenten

Het Renaissance stadhuis – het gebouw van het Renaissance stadhuis, dat zich bevindt aan de westkant van het stadsplein, is gebouwd op de fundamenten van twee gotische huizen. Het gebouw wordt voor het eerst vermeld in het midden van de 15e eeuw. In het jaar 1525 werd bij het stadhuis een toren in renaissance stijl aangebouwd. Na de brand in het jaar 1610 werd deze herbouwd door de Italiaanse bouwmeester Carole Valmadi en versierd met graffiti. Aan de voorkant van de toren staan twee reuzen van Roland afgebeeld, in Romeins harnas en 4,80m hoog. Deze zijn in het jaar 1641 in de hoeken van de toren geplaatst. In het bovenste gedeelte van de toren is in het jaar 1789 een klok geïnstalleerd. Het stadhuis werd in de loop der tijd herhaaldelijk verbouwd en veranderde zo langzamerhand zijn gezicht. De laatste en belangrijkste verbouwing werd in het jaar 1912 uitgevoerd, toen er een restauratie plaats vond van de, in de voorgaande jaren sterk beschadigde graffiti. De gevel van de toren is versierd met een plastic reliëf embleem van de stad uit het jaar 1759. De toren is bekroond met een galerie en barokke koepel met een lantaarn. De laatste renovatie van het gebouw is uitgevoerd in het jaar 2002. In de arcadehal van het stadhuis is een venster van het huis Mazhauz bewaard gebleven, met een laatgotisch portaal. In de bekleding van de ceremoniële ingang zijn de Tsjechische en Silezische ellebogen geplaatst die getuigen van de rijke handelsactiviteit van de stad in de lang vervlogen tijden. De aandacht verdient ook de grote reliëfkaart van het Reuzengebergte uit het jaar 1933 afkomstig van R. Bienert uit Liberec, uitgevoerd op een schaal van 1:25.000.

De pest zuil – in het midden van het stadsplein bevindt zich de vroegbarokke pest zuil, gebouwd in het jaar 1678. Deze heeft de echtgenote van de toenmalige eigenaar van het heerschap, Sibylla Lamboyo laten bouwen, ter bescherming van de stad, voor pestbesmetting. De zeshoekige basis van de zuil is in de hoeken versierd  met beelden van de heiligen: St. Antonius, St. Jan van Nepomuck, St. Roch, St. Franciscus, St. Sebastiaan en St. Ignatius. In de nis aan de onderzijde, is het beeld van de slapende St. Rosalie geplaatst, de beschermheilige van de pestlijders. Aan de voet van de zuil bevinden zich de tekens van het Lamboyo geslacht en een beeld van de Maagd Maria, de kinderen met haar mantel beschermend. Ook in het hoogste gedeelte van de zuil bevindt zich een beeld van de Maagd Maria. In het jaar 2000 vond een algehele reconstructie plaats van dit monument, inclusief de installatie van feestelijke verlichting en beschermende omheining.

Het monument van de keizer Josef II. – op de dag van 24 juni 1906 werd, op het openbare terrein voor het gymnasium, het monument ter ere van de keizer Josef II onthuld als eerbetoon voor zijn belangrijke hervormingen tijdens de periode van het verlicht absolutisme en als herinnering aan zijn drie bezoeken aan onze stad. Het monument werd gemaakt door de academische beeldhouwer Jiří Leisk uit Wenen. Als materiaal voor het standbeeld werd het Carrara marmer gebruikt, het voetstuk en de trappen werden gemaakt van graniet uit Baveno, Italië. Het monument stond op zijn plek tot het jaar 1921, toen werd het eerst bedekt door een houten bekisting en later verwijderd als symbool van de reeds vergane Habsburgse monarchie. Het monument werd echter niet vernietigd, maar slechts verplaatst  naar het naburige Fořt. Daar heeft deze in alle rust de tientallen jaren doorstaan, om in het jaar 1991 gerestaureerd en weer terug op zijn plek gezet te worden. Het monument is een van de weinig herinneringen aan de Art Nouveau periode van de stad.

Het Franciscaans klooster – reeds in het jaar 1651 was de eigenaar van het heerschap Hostinné, de verarmde edelman Willem Lamboy, van plan om enige religieuze ordes uit te nodigen. Na een mislukte poging met de Jezuïten viel de keuze op de Franciscaner orde. Deze ontvingen een klein begraafplaats kerkje uit het jaar 1598, dat zich achter de lager gelegen stadspoort bevond. De kerk werd uitgebreid en er werd een klooster aangebouwd. De eerste steen van het klooster werd gelegd in het jaar 1678 en de bouw werd voltooid in 1684. Na verloop van tijd was de abdijkerk te klein om het  grote aantal pelgrims op te kunnen vangen en daarom werd er besloten voor verdere uitbreiding. In het jaar 1743 werd de noordelijke muur doorgebroken en werd het tweede kerkschip aangebouwd. Onder het hoofdschip bevindt zich een crypte met de overblijfselen van de leden van het Lamboyo geslacht. Het  twee-kerkschip gebouw is  uniek en heeft in heel Centraal Europa geen gelijke. Momenteel bevindt zich in de ruimtes van de abdijkerk een unieke verzameling van gipsafgietsels van antieke standbeelden, afkomstig uit het jaar 1912.

De Decaanse kerk – de Decaanse kerk van de Heilige Drie Eenheid is het oudste stenen gebouw in de stad. De eerste vermelding van deze kerk stamt uit het jaar 1270 met betrekking tot zijn inwijding. Een volgende vermelding komt uit het jaar 1345. De hoofdgedeeltes van de tempel zijn afkomstig uit de renaissance reconstructies. De pastorie dateert uit het jaar 1552 en het schip uit het jaar 1573. Sommige delen van het gebouw werden versierd met gotisch maaswerk. Het plafond is gewelfd en versierd met familietekens van de stadseigenaren en beschermheiligen van de kerk.  Het hoofdaltaar is in pseudo-gotische stijl, daterend uit het jaar 1878. De zijaltaren zijn afkomstig uit het barok en herinneren aan het verblijf van de Jezuïten in de stad. De renaissance preekstoel komt uit het jaar 1612 en wordt gedragen door de beelden van Mozes en Aaron. Het orgel werd gemaakt in Kutná Hora, in het jaar 1785. In de zijkapel van St. Jachym werden de zeldzame grafstenen van de leden van het Tsjechische geslacht  Wallenstein geplaatst, die vanaf het jaar 1521 eigenaren waren van de stad. Aangrenzend aan de kerk staat een 53m hoge kerktoren met twee klokken uit de jaren 1599 en 1612.

De Decaanse kerk – de Decaanse kerk van de Heilige Drie Eenheid is het oudste stenen gebouw in de stad. De eerste vermelding van deze kerk stamt uit het jaar 1270 met betrekking tot zijn inwijding. Een volgende vermelding komt uit het jaar 1345. De hoofdgedeeltes van de tempel zijn afkomstig uit de renaissance reconstructies. De pastorie dateert uit het jaar 1552 en het schip uit het jaar 1573. Sommige delen van het gebouw werden versierd met gotisch maaswerk. Het plafond is gewelfd en versierd met familietekens van de stadseigenaren en beschermheiligen van de kerk.  Het hoofdaltaar is in pseudo-gotische stijl, daterend uit het jaar 1878. De zijaltaren zijn afkomstig uit het barok en herinneren aan het verblijf van de Jezuïten in de stad. De renaissance preekstoel komt uit het jaar 1612 en wordt gedragen door de beelden van Mozes en Aaron. Het orgel werd gemaakt in Kutná Hora, in het jaar 1785. In de zijkapel van St. Jachym werden de zeldzame grafstenen van de leden van het Tsjechische geslacht  Wallenstein geplaatst, die vanaf het jaar 1521 eigenaren waren van de stad. Aangrenzend aan de kerk staat een 53m hoge kerktoren met twee klokken uit de jaren 1599 en 1612.

De Renaissance parochie – Het gebouw van de parochie in Hostinné  werd gebouwd in het jaar 1525. De noordelijke muur werd direct in de stadsmuren gebouwd en de westelijke muur vormde een voortzetting van de bovenste stadspoort. In het jaar 1555 brandde de parochie uit en werd in het jaar 1578 herbouwd in renaissance stijl. Uit deze periode komt het jaartal op het portaal van de hoofdingang. Na een volgende brand in het jaar 1610 werd het opnieuw herbouwd, dit werd uitgevoerd door de bouwmeester van Italiaanse afkomst Carlo Valmadi. De voorgevel versierde hij met graffiti letters. Het terrein werd omheind door een barokke muur met een poort uit het jaar 1750.